Italië biedt niet alleen veel cultuur en lekker eten aan voor buitenlandse bezoekers. De Italianen geloven ook heel sterk in fiscale gunststelsels voor vermogende buitenlanders die er zich komen vestigen.
De laatste tijd zijn er best wat wijzigingen aan die fiscale voordelen aangebracht, maar toch kan Italië voor sommigen nog altijd een uitstekende fiscale bestemming zijn. Een overzicht.
Wat is het?
Eén van de meest besproken fiscale gunstsregimes is het zgn. forfaitair belastingregime voor nieuwkomers (“flat tax”), dat werd ingevoerd in 2017 met als doel rijke particulieren aan te trekken die in Italië de lokale economie op die manier mee zouden komen ondersteunen.
Het principe is eenvoudig: in plaats van progressieve belastingtarieven toe te passen naargelang de omvang van belastbare (buitenlandse) inkomsten, betaalt men gewoon een vast jaarlijks bedrag, ongeacht de omvang van die inkomsten. Het betreft weliswaar enkel inkomsten van niet-Italiaanse oorsprong, maar dat is bij de meeste immigranten uiteraard het geval.
Waarop is deze flat tax concreet van toepassing?
De forfaitaire belasting:
- Geldt enkel voor buitenlandse inkomsten
- Kan enkel voor een periode van 15 jaar worden toegepast vanaf de aankomst in Italië
- Men mag tijdens de tien voorgaande jaren niet minstens negen jaar ervan fiscaal inwoner van Italië geweest zijn
- Familieleden kunnen meedoen mits een extra forfaitair bedrag per familielid
Het systeem vervangt niet alleen de progressieve inkomstenbelasting, maar ook bepaalde vermogensbelastingen en erfbelasting op buitenlandse activa. Italië kent bovendien, in het algemeen, zeer lage successierechten (4%-8%) met grote vrijstellingen in de rechte lijn (1 miljoen euro per erfgenaam) en in de zijlijn (100.000 euro per erfgenaam).
Voor wie is dit interessant en waarom?
Het forfaitair belastingsysteem heeft het voordeel van eenvoud en voorspelbaarheid: men weet precies hoeveel men zal betalen, ongeacht het bedrag van de buitenlandse activa en inkomsten. Mensen zijn op zoek naar gemoedsrust en zekerheid, in het bijzonder wat betreft hun financiën en hun fiscale toestand.
Tegelijk zal heel vaak ook een hoop kosten worden vermeden of weggewerkt, bijvoorbeeld voor de instandhouding van complexe internationale structuren, die vaak (mede) worden opgezet om belastingen op inkomsten te vermijden of te verminderen.
Hoeveel bedraagt het forfait?
Aanvankelijk bedroeg het fiscaal forfait 100.000 euro per jaar voor de aanvrager, en 25.000 euro per extra dicht familielid.
In augustus 2024 werd dit bedrag verdubbeld naar 200.000 euro per jaar voor nieuwe aanvragers. Aan reeds lopende regimes werd echter niet geraakt, wat een goede zaak is, want ook dat schept vertrouwen en respect ten aanzien van de fiscale autoriteiten: men houdt zijn woord.
Recent (Wet van 30 december 2025) werd het bedrag dan nogmaals verhoogd om het nu te brengen op 300.000 euro per jaar voor nieuwe aanvragers (en 50.000 euro per dicht familielid. Opnieuw wordt aan de bestaande toestanden niet geraakt en is het verhoogde forfait maar van toepassing vanaf de inwerkingtreding van de nieuwe wet, zijnde 1 januari 2026.
Gevolgen van de recente verhoging van het forfait
Door deze verhoging, is het systeem nu nog interessant voor zeer grote vermogens die dus ook aanzienlijke inkomsten genereren, of voor specifieke vermogens.
Denken we bijvoorbeeld aan mensen die hun vermogen hebben opgebouwd door te investeren in crypto-activa en die zich zorgen maken over de fiscale behandeling ervan in hun land van oorsprong. De winsten hierop zijn vaak zeer aanzienlijk, maar ook steeds meer de belastingen die overheden hierop willen gaan heffen.
Ook voor dit soort van specifieke vermogens, kan een forfaitair mogelijks interessant zijn, want het vermijdt bovendien allerlei uitermate technische discussies over hoe zo’n cryptowinsten moeten worden bepaald, wanneer ze zich realiseren (op het platform of bij omzetting in fiat activa), enz. De “flat tax” kan dan opnieuw eenvoud en duidelijkheid brengen.
Tal van andere opties in Italië buiten de flat tax
Naast het forfaitair belastingstelsel, heeft Italië ook best nog wel een hoop andere fiscale troeven in handen, die buiten het voorwerp van deze bijdrage vallen. Denken we bijvoorbeeld aan het zeer gunste “Impatriati” (expat) regime dat gericht is op sommige werknemers en zelfstandigen waarbij, afhankelijk van de regio, kortingen worden toegestaan van 50 tot 60% op de belastbare (arbeids)inkomsten, en dat voor een periode van, in principe, vijf jaar.
Tegelijk kent Italië gunstige belastingregimes voor dividenden en bepaalde meerwaarden en kent het land geen vermogensbelasting, en nauwelijks erfbelasting.
Op basis van de geldende dubbelbelastingverdragen en mits een correcte structurering die tax compliant is, wordt voor ondernemers en bedrijven ook heel vaak en fiscaal interessant gebruik gemaakt van een combinatie tussen een Italiaanse fiscale residentie en een Luxemburgse holdingstructuur.
Vanbelle Law Boutique begeleidt al meer dan drie decennia vermogende particulieren, ondernemers en bedrijven in hun streven naar een aanvaardbare, duidelijke, stabiele en betrouwbare fiscaliteit, op een plek die voor hen bovendien aangenaam vertoeven is. Italië kan daarbij zeker een goede optie zijn. Aarzel niet ons te contacteren om samen de horizon te verkennen van waar u of uw bedrijf goed zouden kunnen aarden, om de juiste redenen.
